The beautiful Nine Arched Bridge

Vrijdag 13 september

We starten de dag met weer een zeer uitgebreid ontbijt. Geen idee of de Sri Lankanen zelf ook zoveel ontbijten, maar in ieder geval krijgen de gasten meer dan genoeg voorgeschoteld. We starten met een bord vol met  banaan, ananas, watermeloen, en dit keer ook passievrucht. Daarna krijgen we Steam hopper (dit zijn plakjes dunne noodles) en dahl (linzen curry). We besluiten het vandaag rustig aan te gaan doen. Daarom gaan we eerst lekker rustig op ons balkon zitten. We hebben hier een mooi uitzicht op de bergen, een waterval en een deel van de spoorlijn, waar we af en toe de trein op zien rijden. Vanaf het balkon hebben we ook fijn uitzicht op het wildlife wat zich rondom het hotel bevindt. Zo zien we een aantal pauwen, kleine eekhoorns en diverse soorten vogels.

Rond lunchtijd wandelen we weer over het spoor om een kop koffie te scoren in Ella. Hier zitten we lekker rustig en genieten van we onze koffie en een heerlijke tropische pannenkoek met ananas en kokos [zie een filmpje met het straatbeeld in Ella, bij video's]. Daarna gaan we weer aan de wandel, vandaag willen we graag de Nine Arched Bridge bekijken. Dit is een iconische spoorbrug in het bergachtige gebied van Ella. De Nine Arches Bridge werd gebouwd in de Britse koloniale tijd in het begin van de 20e eeuw, rond 1921. De brug werd volledig gemaakt van baksteen, steen en cement, zonder gebruik van staal, wat opmerkelijk is voor een bouwwerk van deze omvang. Volgens de overlevering waren tijdens de bouw de benodigde staalvoorraden niet beschikbaar vanwege de Eerste Wereldoorlog, waardoor de brug uitsluitend met lokale materialen werd gebouwd.

Er zijn diverse wandelroutes die naar de Nine Arched Bridge leiden, wij kiezen voor de route over het spoor. Dit bekent zo'n twintig minuten over de bielzen stappen. Een vreemde manier van lopen, want je bent steeds gefocust op de volgende biels in plaats van om je heen te kijken. We zijn niet lang onderweg of we worden vergezeld door een oude Sri Lankaanse man. Zoals veel Sri Lankanen doen, vraagt hij waar we vandaan komen. Hij vertelt ons dat om 15.30 uur de trein over de brug zal rijden. Dat is mooi, als we een beetje door blijven stappen, zouden we dat net kunnen halen. Gaandeweg de wandeling begon de man een steeds zieliger verhaal te vertellen, en werd duidelijk dat hij in geldnood zat. Voor zijn dochters had hij wel koekjes gekocht, maar hij deed het voor alsof dat van zijn laatste geld was. Of het waar was zullen we nooit weten, en de alcohollucht die om de man hing deed vermoeden dat er meer mis was in zijn leven, maar makkelijk zal hij het niet gehad hebben.

Onderweg passeren we werkzaamheden langs het spoor waar ook een politie agent bij staat. We zijn even benieuwd of hij wat gaat zeggen over het feit dat we over het spoor lopen, maar hij heeft totaal geen aandacht voor ons. Na zo'n twintig minuten lopen, komen we aan bij een tunnel. Het voelt wat vreemd om hier in te lopen, maar we zullen hierdoor heen moeten lopen, want dit leidt ons naar de brug. In de tunnel is het een drukte van jewelste niet alleen met schoolkinderen die in smetteloos witte uniformen blijkbaar een schooluitje hebben naar de brug, maar ook met vleermuizen en zwaluwen die op en neer vliegen. Zodra we de tunnel uitkomen, ligt daar de spoorbrug voor ons.

Het aanzicht van de spoorbrug voelt wat onwerkelijk. De architectuur is prachtig met zijn 25 meter elegante hoge bogen. Het bouwwerk lijkt bijna perfect te passen in het omliggende groene jungle landschap. Op de spoorbrug is het een drukte van jewelste doordat er allemaal schoolkinderen zijn die foto's van elkaar en de brug aan het nemen zijn. Op een berg nabij de spoorbrug zit een restaurant. We klauteren naar boven en genieten van het uitzicht en een heerlijke koude cola. Niet lang daarna horen we het getoeter van de trein en komt hij uit de tunnel gereden (waar wij nog geen twintig minuten daarvoor gelopen hebben).  De brug op zichzelf is al mooi, maar met de trein erop, maakt het plaatje helemaal compleet. We blijven nog even genieten van het uitzicht en even later worden we nog een keer getrakteerd op een trein.

Na een laatste blik op de spoorbrug gaan we weer richting het stadje Ella. Omdat we niet over het spoor terug willen lopen, nemen we een tuktuk terug naar de stad. Alhoewel de tuktuk het in het begin wat moeite heeft met de steile berg, zijn we met nog geen tien minuten zijn we weer in het stadje [zie filmpje van een deel van de rit bij video's]. Dat gaat een stuk sneller dan lopen over het spoor. In Ella lopen we nog een rondje en eten we een heerlijke curry (wel heel pittig) bij een Indiaans restaurant.

Wanneer we terug komen in het hotel, zien we vanaf ons balkon dat er brand woedt op een berg tegenover ons hotel. Het is gelukkig ver weg, maar toch voelt het wat onprettig.

Zaterdag 14 september

Het eerste wat we doen als we wakker worden, is kijken naar de plek van de brand. De hele vallei staat nog vol rook en ook vanaf de berg stijgt hier en daar nog steeds rook op, wat een signaal is dat het nog steeds smeult.

Vanochtend worden we weer verwend met een zeer uitgebreid ontbijt, met weer nieuwe Sri Lankaanse gerechten waaronder een bananenblad gevuld met een soort noodles gevuld zijn met een zoetige vulling. Erg leuk om te zien dat ze iedere dag weer hun best doen om ons weer nieuwe dingen te laten proeven. De meneer van het hotel heeft de brand ook gezien. Als we vragen of hier vaker een brand is en hoe de brand zou kunnen zijn ontstaan, krijgen we niet echt een duidelijk antwoord. In ieder geval lijkt hij er minder van onder de indruk te zijn dan wij.

De omgeving van Ella is prachtig en gelegen in een bergachtig landschap. Er zijn veel wandelingen die je kunt maken naar bijzondere uitkijkpunten. Na een lekkere kop cappuccino en een pannenkoek voor de lunch, gaan we op weg om de Little Adams Peak beklimmen. Hiervoor lopen we vanuit Ella een deel langs de weg om daarna de bergen in te gaan. Het eerste deel bestaat uit theeplantages. Langzaam voert de weg omhoog en gaat het pad over naar stenen treden en daarna grote stenen. De klim is gelukkig niet moeilijk en al vrij snel staan we boven op Little Adams Peak en wordt ons duidelijk dat dit de berg is die we in brand hebben zien staan. Het bovenste deel van de rots/berg is begroeid met gras , waar na de brand weinig meer van over is. Bovenop de rots/berg staat een hele harde wind en in de lucht dwarrelen asresten. Het aanzicht van de verbrande berg doet treurig aan en ook voelt het niet prettig om in de ronddwarrelende as te staan. We gaan daarom weer snel naar beneden en lopen langzaamaan weer terug naar Ella. Hier gaan we op zoek naar een restaurant. We vinden een typisch Sri Lankaans restaurant waar we heerlijke rijst met vier soorten curries krijgen. Wat bijzonder aan dit restaurant is, is dat je zelf je curries mag uitkiezen. Na deze heerlijke maaltijd, gaan we nog ergens wat drinken, waarna we weer over de spoorrails in het donker terug naar het hotel lopen.

[zie een filmpje van het uitzicht van Little Adam's Peak en een deel van de wandeling bij video's]

Zondag 15 september

We verlaten de prachtige omgeving van Ella en gaan op weg naar Udawalawe. Zoals inmiddels gebruikelijk maken we hiervoor gebruik van een "taxi". Dit keer niet een chauffeur via Pick me, maar een bekende van het hotel. Op deze manier kunnen we ons op een zeer makkelijke manier verplaatsen van A naar B. Het is een rit van zo'n twee uur. Het eerste deel gaat door het hoge gebergte heen en zoals inmiddels gebruikelijk in Sri Lanka is het er groen, groen en nog eens groen. Het is een hele mooie rit en de chauffeur rijdt keurig de hele rit zo'n 50 à 60 km/h. Wij vinden dit wel opvallend, maar later vertelt hij ons dat een vriend van hem onderweg van een bruiloft, de avond ervoor een ongeluk heeft gehad. Hierbij is zijn vader om het leven is gekomen. Dit verklaart misschien waarom hij zo rustig rijdt. De jongeman vertelt dat er veel ongelukken veroorzaakt worden doordat mensen achter het stuur in slaap vallen.

Zodra we de bergen uit zijn, is het landschap in één keer plat. Rond het middaguur komen we aan in ons hotel in Udawalawe en wat direct opvalt is de enorme hitte. De omgeving van Ella wordt niet alleen geprezen vanwege de mooie landschappen, maar ook om het prettige klimaat. Alhoewel wij dat ook al snel warm vinden, begrijpen we nu wat ze daarmee bedoelen. We moeten echt even schakelen, maar besluiten richting einde van de middag toch maar een wandeling te gaan maken naar het "stadje". Onderweg worden we meermaals gedag gezegd, wordt er naar ons gezwaaid, gevraagd waar we vandaan komen en worden we zelfs uitgenodigd voor een drankje bij een aardige meneer thuis. Wat we vriendelijk weigeren.

Wat op google maps in eerste instantie werd aangegeven als een wandeling van 20 tot 30 minuten, blijkt uiteindelijk meer te zijn. En natuurlijk, wanneer je een tuktuk kunt gebruiken, is er niet een in de buurt. We lopen daarom maar door naar een plek (de Hungry Monkey) waar we hopen een cappuccino te krijgen. Daar geheel oververhit aangekomen bestellen we wat te drinken en een klein hapje eten. Zodra de koffie wordt geserveerd kijken we elkaar teleurgesteld aan. Het blijkt helaas een cappuccino uit een zakje te zijn. Niet echt de koffie waar we op hoopten. Zodra we weer een beetje zijn bijgekomen. lopen we verder naar het stuwmeer van Udawalawe. Hier wordt door de plaatselijke bevolking gezwommen. We worden aangesproken door twee meisjes of we met ze op de foto willen. Nou ja daar kunnen we natuurlijk geen nee tegen zeggen.

Tijdens onze wandeling hebben we gezien dat er langs de weg een plek was met allemaal eettentjes en tafels met stoelen (een soort foodfestival). Mede wegens gebrek aan betere alternatieven, besluiten we hier een hapje te gaan eten. Er worden allerlei gerechten uit diverse landen zoals Thailand en India aangeboden. We bestellen bij het Indiaanse tentje een curry met kip en een paar groente curries met papadam (een soort dunne krokante cracker). Dit smaakt ons zeer goed. Het blijkt uiteindelijk een leuke plek te zijn om te eten, want velen Sri Lankaanse families komen er ook een hapje eten. Hierdoor ontstaat er een gezellige smeltkroes van locals en wat toeristen.

[zie filmpje van het foodfestival in Udawalawe, bij video's]